ای ازدل نرفته . رفته ای ز دیده دور چرااز من مجنون گشته ای رنجور چراتو را پادشاه ساختم در سر زمینمبا منه رعیت شدی حاکم مغرور چراتا سپردیم دل به ساز خنده ات ای دوستتو چو دشمن شدی و زدی شیپور چراانان که مست گردند از خود بی خود شوندما که ز عالم به دریم آب انگور چرا؟گله کی کنم از شب تاریک وسیاهسیاهی که آید از سمت خود نور چراای که چشمانت مژده بهشت داده بودگشته ای قیامت قبل از گور چراتیر غمت دانم عاقبت مرا لنگ کندبی آنکه مالی غارت کنم شده ام تیمور چراگریزان بودیم از نیش و کنایه دشمنانندانستیم دوست شده ادامه مطلب

جور آسمان رنگین عه ویر نمچین

جور قرت سنگین عه ویر نمچین

هاینه نظرم هرلای مه پلم

جور خاطره غمگین عه ویر نمیچن

خبره عه دنیا نیرم ولی

تا هامه روی زمین عه ویر نمچین

وجودمرا تو که گیانم تونین

شکتی عر کر توانم تونین

تمام دینم بیه وجودت

نماز و قبله واذانم تونین

روشنا بیسا زمین دلم

اژ وختی هور آسمانم تونین

فرشته نیاسی هزار ار خدا

اژ فرشتل یکی مزانم تونین

مرز خوشیل تا قله مورم

مومه و آرش کمانم تونین

تونین پادشاه سرزمین دلم

اگر مه مانگ بوم آیهانم تونین

،،سعید ملایی،،

ناتوان گشته ای از جوانی دوری دگر
زیر تیغ پیری گرفتار این مزدوری دگر .

آب چشمه بودی زلال و روان

حال گودال کم آب و شوری دگر
روزگاری چو عقاب در افاق میگشتی
بنگر کنج دیوار همچو بوفه کوری دگر
عمری که پی روشنایی گشتی
گشتی خسته بیزار از نوری دگر
بلبل آواز سر ده در این قفس
ناله سر مکن که مجبوری دگر
تو که جوانیت خوش تر از پیری نبود
ندانم حال از چه رنجوری دگر.

««سعید ملایی»»

وختی نیری اثر گپلم

چه فایده دری اسر چملم

عوه که گست زمم خوا که

وژ کوه خوا بی اسر زملم ؟

تاون کار وژمم گلی چه مکم

بی سود بی اثر منی چه مکم

دسر زانی چمه سیفارا

راسی درم زنی چه مکم

جور تو هوچ کس اهانه عه دل ننیشته

جور رخت هویچ وهاری اهانه عه گل ننیشته

خدا زانستی ناخدایج مزانی

جور مه هویچ کشتی اهانه عه گل ننیشته

«« سعید ملایی»»

حالم خراوه چوی حال خراول چوقیامه چو کلکه خراول چویچیامر زمین گردا بین نیرم پلکیامه خوصا پاکا بین نیرم کتمه روی لافاو دس پا مشینم

آو انگور مرشنم آو چمه مرشنم 

پیک پیک عمرم دما دمه مرشنم 

زم ارن هویجتمه جا شمشیر زونت 

کول ساتی خوا ار ای جا زمه مرشنم 

خارو زار بیمه منیسه گیانم 

یویجه ار پا تو کم کمه مرشنم 

عالم وژ دری ار پا تو رشیاین

بامه دوما صد گل همه مرشنم 

           

             سعید ملایی

ساقیل شیراز شراو چوی دم تو نیرن .

تمام مخلوقات رنگینی چم تو نیرن

کله وا کله سی مدام و جنگن

هویچکام اما سردی زون بی رم تو نیرن

منیسن اژ گرانی مملکت اساتید

خوش و حالان خبر اژ گرانی غم تو نیرن

کنایه ار رخسار طعنه ار رفتار

سعید بیخیال یونه خبر ماتم تو نیرن

وختی تو چین مال منت چول کرد .... دلم اور آوردی چمم هورجول کرد 

شوی که تو چین و حال پریشا .... زجر شو اول قور وژم کیشا

مه بیمه گری دل بیه گری .... کسمانی نیاشت چمانا سری 

عه روژی تو چین بیمه بیماری .... دلم جور آیل آلوزه ماری 

           سعید ملایی

تو دنیامی تو گل نازمی  

تو عشقین تو هوم رازمی 

مه اگرد تو دلم قرص قرصه

تو امضا پا قاضمی 

مه شادم عه آهنگ چمت 

تو شادین تو سازمی

مه اگرد خیالت مچمه فضا

تو هروئینی تو  بهترین فازمی 

    

                     ""سعید ملایی""

هر منالم أ آه و سوزا

یه کی بی هت و نقش دلسوزا؟

هم روزگار خوش هم غرور مه داشت

إی یه له کی بی پلکانه توزا؟

(سعید ملایی)

تو رنگین ترین گلین که خدا نیاینه.

أ گلدان دلمر جیکرات دایو تا ابد هوساینه

لازم نیه ارا روژ عشق یه سال بکومم

لوه خنه تو ارا مه روژ عشقو روژ ولنتاینه

(سعید ملایی)

تو کماندار خم خوصه کوشین

ارا خاطر خدا ویرته خملم بو

داری درمان زمل بی درمانین

ارا خاطر خدا ویرته زملم بو

دو چمت شمع تعریک زلماتن

ارا خاطر خدا ویرته شمعلم بو

گلاره بی تو کتو کوره ماو

ارا خاطر خدا ویرته چملم بو

"" سعید ملایی""